Բազմիցս անգամ լսել եմ հեռավար ուսուցման մասին, սակայն երբևիցե չեմ պատկերացրել, որ կգա մի ժամանակ ու մենք կօգտվենք այս միջոցից։ Հայտնվելով նման համաճարակային իրավիճակում, երբ երեխայիդ հետ գտնվում ես սահմանափակ պայմաններում, հասկանում ես որ հեռավար ուսուցումը իսկապես լավ տարբերակ է առաջ գնալու, անցածը կրկնելու, միմյանց հետ շփվելու և իրար ավելի լավ ճանաչելու համար։ Կատարելով հանձնարարությունները ես ամեն օր ինչ֊որ նոր բան եմ բացահայտում իմ երեխայի մոտ, ավելի լավ եմ նրան ճանաչում և ավելի շատ հիանում իմ փոքրիկով։ Այնպես որ երկու ձեռքով կողմ եմ այս մեթոդին և շատ ուրախ եմ, որ մեր կրթահամալիրը կիրառում է այն ։
Մի անգամ Արփիի քիթիկից արյուն էր եկել, երբ պապիկը տեսավ հարցրեց.
_Արփի ջան ինչու՞ է քիթիկից արյուն եկել։
Արփին պատասխանեց.
_Որովհետև քիթս ամեն տեղ խոթում եմ։
Սոնա Նակաշյան 