Uncategorized
Հեռավար ուսուցում. Բաղդասարյան Ալիսա
Հեռավար ուսուցում. Միջինքի գաթա. Հայրապետյան Սիլվի
Այսօր միջինքի օրն է։
Մեծ պահքն այս տարի կիսվում է մարտի 26-ին։
Հայրապետյան Սիլվին գնացել է՝ Գեղարքունիքի մարզ, իր տատիկի տուն։ Սիրով տատիկի հետ պատրաստեցին միջինքի գաթան, մեջը մետաղադրամ դրեցին, թխեցին ու հյուրասիրվեցին։
Հեռավար-առցանց ուսուցում. Տեխնոլոգիա-խոհանոց. Օր երկրորդ
Այսօր հեռավար-առցանց ուսուցման երկրորդ օրն է։ Առավոտյան սաները վաղ արդնացել, և մայրիկներին խնդրել էին տեխնոլոգիական աշխատանքների հարցում իրենց օգնեն։ Շատ հաճելի է, երբ մասնակից են դառնում մեր պապիկները, տատիկները։ Իրենց օգնությունը, մասնակցությունը շատ կարևոր դեր ունի երեխայի ներաշխարհի զարգացման վրա։
Արեգ և Գոռ Գասպարյան եղբայրները, ընտանեկան նախագծի շրջանակներում, պատրասեցին իրենց ձեռքով համեղ պիցցա, և ինձ էլ հրավիրում էին համտեսելու։ Շնորհակալ եմ հրավերքի համար, ես տեսքից էլ կշտացա ու համոզված եմ համը տեսքին գերազանցում է։ Երբ սկսվեն մեր պարտեզ հաճախումները մենք միասին պիցցա կպատրաստենք։
Այսօր միջինքի օրն է։
Մեծ պահքն այս տարի կիսվում է մարտի 26-ին։
Հայրապետյան Սիլվին գնացել է՝ Գեղարքունիքի մարզ, իր տատիկի տուն։ Սիրով տատիկի հետ պատրաստեցին միջինքի գաթան, մեջը մետաղադրամ դրեցին ու կիսելուց հետո մետաղադրամը Հայրիկին է հասել։
Մկրտչյան Էլենը, իր մայրիկի հետ պատրաստել է պլաստիլինից ծաղիկներ, որը փակցրեց թղթի վրա ու ստացվեց հրաշալի նկար ու նվիրեց իր մայրիկին։
Թոմասի Սոֆին, իր եղբայր Դանիի և իր պապիկի հետ պատրաստեցին այլընտրանքայի խաղալիք, որը պտտվում էր օդով։ Պապիկը այնքան սիրով էր մասնակցում, որ ես էլ ցանկացա մասնակից լինել նրանց աշխատանքին։
Էվոյան Արփին, այսօր իր մայրիկի օգնությամբ նկարել էր թղթի վրա թիթեռ և գունավոր փայլերով ձևավորեց։ Շատ գեղեցիկ գունազարդ թիթեռ էր ստացվել։
Բաղդասարյան Ալիսան արդեն զատիկի ծեսին է պատրաստվում։ Բժշկական փայտերով պատրաստեցին այլընտրանքային ափսե, զարդարեցին։
Հեռավար ուսուցում. Էվոյան Արփի
Դաստիարակի օրագիր
Գասպարյան Գոռը, տանը ինքնամեկուսացել էր, ասում
Հեռավար ուսուցում. Թոմասի Սոֆի
Հեռավար ուսուցում։ Սոֆին իր եղբայր՝ Դանիի և պապիկի հետ կատարեցին տեխնոլոգիական աշխատանք, որի արդյունքում ստացան թղթից օդային ինքնաշեն խաղալիք։Պապիկի մասնակցությունը ուղղակի հրաշալի էր, այնքան գեղեցիկ էր օգնում թոռնիկներին, որ ես էլ ուզեցա մի պահ իրենց հետ մասնակից լինել։ Շնորհակալ եմ սան-պապիկ-մայրիկ-դաստիարակ համագործակցման համար։
Հեռավար ուսուցում. Թոմասի Սոֆի
Այլընտրանքային նկարչություն. Մկրտչյան էլեն
ԾԻԾԱ՛Ղ. Վիլյամ Սարոյան.Վերլուծություն
_Դուք ուզում եք, որ ես ծիծաղեմ՝, այսպես է սկսվում Սարոյանի պատմվածքներից մեկը: Դասարանի բոլոր ընկերները տուն էին գնացել, ծաղում էին և ծիծաղում, իսկ Միսս ՈՒիսիգի խելացնոր միտքը տանջում էր նրան:
Տղան ոչինչ չէր զգում, ամեն ինչ անհրապույր ու տգեղ էր երևում: ՈՒսուցչուհին պատժել էր տղային դասաժամին ծիծաղելու համար, հիմա նա պետք է անհրապույր ծիծաղեր մեն մենակ մեկ ժամ դասարանում նստած: Տղան զղջում էր իր արածից, ամաչում էր ուսուցչուհուց: Տղան ցանկացել էր նույնիսկ բարեկամ լինել ուսուցչուհուն, ինչ՞ու ինքը լիներ վիրավորողը: Նա զգացել էր ուսուցչուհու տարօրինակությունը, ուրեմն՝ ինչ՞ու էի ծիծաղել: Նա չի ցանկանում ծիծաղել: Տղան կարեկցանք էր զգում ուսուցչուհու հանդեպ: ՈՒսուցչուհին խնդրում էր ծիծաղել, իսկ տղան չգիտեր, թե ինչ՞ու էր դա այդպես:
Տղայի համար աշխարհի ամենահեշտ բանը ծիծաղելն էր, իսկ հիմա չի կարողանում անգամ մի փոքր քրքջալ: Ջանալով նա սկսում է ծիծաղել ու քրքջալ: Ծիծաղելու ընթացքում տղան հիշում է իրենց պատվարժան լինենու մասին, իրենց բիզնեսով զբաղվելու մասին: Ամբողջ կեղծ իրականությունը ստիպում էր նրան ծիծաղել: Նա ծիծաղել էր բոլոր այն հիմարությունների վրա, որ մարդիկ անում էին օրեցօր, ամբողջ այդ կեղծության վրա: Տղան տակավին ծիծաղում էր՝ սրտում եղած զայրույթից, վշտից ու հուսախաբությունից:
Երկար վերհիշելուց անցյալը ուսուցչուհին ասում է, որ լռի: ՈՒսուցչուհու աչքերը չոր էին, իսկ դեմքն ավելի պայծառ ու գեղեցիկ էր թվում քան երբևէ: Ուսուցչուհին սկսում է հետաքրքրվում Բենից, հարցնում է ընտանիքից: Բենը նույպես ցանկանում էր հետաքրքրվել ուսուցչուհուց, բայց վախենում էր:
ՈՒսուցչուհին ժամանակավոր էր աշխատում, Միսս Շորբն արդեն լավ է, և նա մեկնելու էր: Բենը չգիտեր՝ ի՞նչ մտածեր, բայց գիտեր, որ շատ տխուր է: Տղան սիրում էր ուսուցրուհուն: Նա դուրս է գալիս դպրոցից և վազում դեպի գնացքքը, մտածելով լավ է, ոչ ոք ոչինչ չի իմանա, թե ի՞նչ պատահել, ինչպե՞ս է ինքը ծիծաղել ու լաց եղել:
Նա նստում է էվկալիպտի ծառի տակ՝ ամբողջ աշխարհը թվում էր տակնուվրա եղած: Ապա կրկին սկսում է լացել:
Սոնա Նակաշյան 