Рубрика: Սեբաստացու օրերին ընդառաջ, Ես ինքս, Իմ թաթիկով, Լավաշթխիկ, Uncategorized

Լավաշթխիկի ծես

Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրի սաները դարձել էին հացթուխներ։ Ամեն մեկն իր հերթին հունցում էր իր խմորն, ալյուր ցանում ու գրտնակում։ Քանի որ մենք խմբասենյակը վերածել էինք թոնրատան և թոնի փոխարեն օգտվեցկնք էլեկտրական վառարանից, թխեցին ու մի լավ ուրախացան։

Рубрика: Սեբաստացու օրերին ընդառաջ, Uncategorized

Սեբաստացու օրերին ընդառաջ

Գրում է Սեբաստացի ծնող,երկու երեխաների մայր’ Աննա Հարությունյանը: Երեխային պարտեզ ընտրելը,ամենաբարդ ընտրություններից մեկն է:Երբ գիտակցում ես,որ երեխային ուղարկում ես այնպիսի մի հաստատություն, որտեղ պետք է խնամեն, կրթեն ւ այլն:Երկար փնտրելուց հետո ես գտա Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրը,որտեղ առաջին անգամոտք դնելուց հետո հասկացա,որ սա է այն հաստատությունը,որտեղ պետք է հաճախի իմ փոքրիկը: Աղջիկս ‘ Արտենյան Նելլին,հաճախել է 2014թ-ից: Իսկ փոքրիկ աղջիկս’Արտենյան Մոնիկան, երկու տարի է ինչ հաճախում է:Ես հպարտ եմ,որ իմ երեխաները այս դպրոցի սաներն են,քանի որ այստեղ իմ երեխաները անհատ են,պարտադրված ոչինչ չեն անում,արտահայտում են իրենց ունեցած գիտելիքները առանց անգիր անելու:Եվ ամենակարեվորը այս կրթահամալիրից իմ երեխաները ստացել եվ սովորել են հոգատարություն:

Рубрика: հաշվետվություն, Uncategorized

Հոկտեմբեր ամսվա հաշվետվություն

Հոկտեմբեր ամիսն էլ սկսեցինք երգ ու պարով, ինչպես նախորդները, սակայն այս ամիս յուրահատուկ էր, նշում էինք Մեծն վարդապետ Կոմիտասի 150 ամյակը:

Նաև շեցինք մեր հրաշք Սոֆիի ծնունդը:

Ամեն օր լսում ու երգում էիք Կոմիտասյան երգեր: Առավոտյան նախավարժանք, այլընտրանքային նկարչության ժամանակ, ճաշելու ընդացքում, :

Դաստիարակի օրագիր

Դաստիարակի օրագիր

Ցանած սերմերի արդյունքներ

Կոմիտասյան օրեր

Նկարում ենք Կաքավիկ

Մի օր, երեխաները խաղում էին երկրաչափական մարմիններով և սկսեց Գայանեն տեղից երգել՝ ծնունդդ շնորհավոր,մոտեցա, հարցրեցի ում ծնունդն եք նշում,- ասացին Կոմիտասի ու սկսեցին ավելի բարձր երգել:

Իսկ հետո, մեր երաժշտության ուսուցչուհու հետ  դուրս եկանք բակ ու սաների հետ միասին  « Կոմիտաս 150 » նշեցինք:

Սեբաստացիները շատ են սիրում ինքնուրույն լինել, զգում են իրենց վստահ, ու այդ ամենը դրսևորվում է իրենց կատարած աշխատանքների մեջ, թե՛ նկարչության, թե՛ տեխնոլոգիայի, անգամ խոսում են վստահ:

Սաների հետ ունեցանք ճամփորդություն դեպի Հ.Թումանյանի տիկնիկային թատրոն, դիտեցինք «Ոսկե ճուտիկը» հեքիաթի բեմադրությունը,երեխաները շատ հավանեցին, բարձր ծափահարում էին ու չէին ուզում գնալ թատրոնից:

Երբ եկանք պարտեզ, որոշեցինք սաների հետ ռադիո բլբլան անել, սաները դարձան դերասաններ սիրով ու հպարտ պատմեցին Հ. Թումանյանի մեր սովորած « Ծիտը» հեքիաթը, Իսկ հետո պատմեցին 

Հոքիաթասաց Սեբաստացի Մոնիկան

«Կոմիտասյան օրեր» նախագծով նախակրթարան հյուր էին եկել ընկեր Գոհարը և առաջին դասարանի սովորողները։ Նրանք երգեցին «Լորիկը» երգը, հետո սաների հետ շրջան կազմեցին և միասին երգեցինք «Ձիուկը» երգը։ Ուրախ համերգից հետո ծափերով ճանապարհեցինք առաջիններին:

Խաղում ենք կինետիկ ավազով, որը շատ դրական ներգործություն ունի երեխայի մոտորիկայի և նյարդային համակարգի վրա:

Ինքնուրույն լինելն ինքնին հաճույք է, թե՛ մեծերի, թե փորերի համար: Սեբաստացիները դեռ վաղ տարիքից են դառնում ինքնուրույն:

Խաղողի գինու պատրաստման ծեսի գործնթացը հարավում հրաշալի անցավ, փոթր ու մեծ ճմռում էինք ու ստանում մաճառի ու գինու նախնական արդյունք, որը հետո կվերամշակենք ու կդառա՝ մաճառ և գինի, նախապես անուշ լինի:

Դաստիարակների լաբորատորիա. ՈՒսումնական ծիսական սեմինար

Վերապատրաստումների շրջանակներում ունեինք վերապատրաստվող դաստիարականեր, հանդիպեցինք, փորձի փոխանակումներ ունեցանք, մարզական, պարի և պլաստիկ,թաթերական սեմինարներ:

Հացթխիկ

Լավաշթխիկ

Խաղի միջոցով սովորում ենք՝ հաշվել, ճանաչում ենք գույներ, արագ տրամաբանում ու տարբերում ենք:

Մարզատոն հարավում

Սեբաստացու օրերին ընդառաջ

Սեբաստացու օրերին ընդառաջ

Սեբաստացու օրերին ընդառաջ

Սեբաստացու օրերին ընդառաջ

Սեբաստացու օրերին ընդառաջ

Ահա այսպիսի խենթ ու խելառ հոկտեմբեր

Սիրով՝ Սոնա,  Լիլիթ և 2-4 տարեկաններ

 

 

Рубрика: Սեբաստացու օրերին ընդառաջ, Uncategorized

Սեբաստացու օրերին ընդառաջ

Գրում է Սեբաստացի երեք երեխաների մայրիկ Սառա Խոջոյանը

Ես տղայիս` հարավային դպրոցի 4րդ դասարանի աշակերտ Ավետ Մանվելյանի համար դպրոց ընտրելիս եմ գտել Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրը ու արդեն մյուս բալիկներս` 3րդ դասարանի աշակերտուհի Շուշան Մանվելյանն ու նախակրթարանի սան Աննա Մանվելյանը եւս դարձան դպրոցի մասնիկ։ Եվ երեխաների նկատմամբ վերաբերմունքի, եւ երեխաներին գիտելիքը փոխանցելու, եւ երեխայի անհատականության զարգացման ու չխաթարման առումով ես Սեբաստացին լավագույն ընտրությունն եմ համարում։

Անմիջական գործի միջոցով սովորելու, բնության հետ շփվելու միջոցով իրողությունները ճանաչելու դասապրոցեսը շատ արդյունավետ եմ համարում, իսկ երեխաներին դա շատ հետաքրքիր է, նրանք ոգեւորվեւմ են, ու իրենցից անկախ սիրով են անցնում դասապրոցեսը։

Ես ու ամուսինս, մեր տատիկ-պապիկները ու իմ երեք երեխաները շատ ենք սիրում մեր դպրոցը։

Մենք սեբաստացի ենք։

Рубрика: Սեբաստացու օրերին ընդառաջ, Uncategorized

Սեբաստացու օրերին ընդառաջ

Ես Մերի Մակարյանն եմ, իմ երեխաները հաճախում են՝ Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրի Հարավային դպրոց-պարտեզ։ Ընտրությունը ծնողի համար, թերևս, ամենադժվարներից է: Մենք, մինջ Հայաստան տեղափոխվելը (տղաներս ծնվել են ԱՄՆ-ում) երկար ծանր ու թեթև էինք անում՝ որտեղ տղաներս հաճախեն պարտեզ, դպրոց: Քանի որ 6 տարեկան տղաս արդեն մեկ տարի գնացել էր ամերիկյան «փաբլիկ» դպրոց, ինձ համար առաջնային էր, որ Հայաստանում նույնքան հագիստ և առանց ավելորդ կոմպլեքսների հասարակության մեջ հայտնվեն և սովորեն, որպեսզի խնդիրներ չառաջանան : Բազմաթիվ «հետազոտություններից» հետո ընտրե ինք Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրը, որտեղ մեզ ընդունեցին առանձնահատուկ ջրմությամբ և սիրով, (չնայած կարծիքները տարբեր էին և շատ հակասական) իսկ եթե դպրոցը Սեբաստացի կրթահամալիրն էր, պարտեզն առանց երկմտանքի, նույնն էր լինելու: Արեգն ու Գոռը չափազանց ուրախ են, որ օրվա զգալի մասն անցկացնում են հենց այստեղ՝Սեբաստացի կրթահամալիրի Հարավային դպրոց-պարտեզում։

Մենք հպարտ ենք, որ Սեբաստացի ենք։

Рубрика: Սեբաստացու օրերին ընդառաջ, Uncategorized

Սեբաստացու օրերին ընդառաջ

Արդեն 1 տարի է մենք սեբաստացի ենք
Ես Զարինեն եմ՝ երեք տարեկան Նավոյան Ռոբի մայրը: Արդեն մեկ տարի է Ռոբս ՄՍԿՀ Հարավային դպրոց-պարտեզի սան է: Քանի որ մշտապես համոզված եմ եղել, որ երեխայի կրթության հիմքը դրվում է հենց պարտեզում, բավական երկար ենք մտածել ու որոնել այն նախակրթարանը, որը կհամապատասխաներ մեր պատկերացումներին: Նպատակս էր, որ նախակրթարանը տար հայեցի կրթություն և դաստիարակություն, դրա հետ մեկտեղ ի դեմս երեխայի կերտեր ուժեղ և ինքնուրույն անհատ, ով սիրում է սովորել, հարգում է մարդկանց և բնությունը, ստեղծում է և ոչ ոչնչացնում, կառուցում է և ոչ կոտրում, ով կարողանում է առաջ ընթանալ: ՄՍԿՀ-ն գտանք անցյալ տարվա ամռան վերջին ու սեպտեմբերից Ռոբս սկսեց հաճախել: Սպասելիքներս ավելին քան արդարանում են օր-օրի: Չկա ավելի հաճելի զգացողություն, երբ օրվա ավարտին վերադառնում եմ տուն ու Ռոբիս հանդիպելիս մի նոր հայերեն երգ եմ լսում նրա մանկական ոչ հստակ արտաբերմամբ, կամ երբ վնասվում ենք մեկն ու մեկս Ռոբս շտապում է օգնել, համբուրում է, հարցնում. «Անցավ?»: Երբ տարվա ընթացքում Ռոբս մասնակից է դառնում հայկական տոնա-ծիսական արարողություններին, սովորում դրանց վերաբերյալ երգերը, ճանաչում մեր մշակույթն ու կենցաղավարությունը, որ դարերի խորքից պահպանել ենք ու սերնդեսերունդ փոխանցել: Ռոբը տարբերվում է իր պահվածքով մեր շրջապատի և բարեկամների բոլոր երեխաներից. Ավելի ինքնուրույն է, ունի ինքնասպասարկման հմտություններ, անկաշկանդ շփվում է:
Կարծեք թե այսքանով կսահմանափակվեի, բայց չեմ կարող չխոսել ՄՍԿՀ անձնակազմի մասին: Տարվա կեսին մեր ընտանիքում ունեցանք նյութական դժվարություններ և մի պահի անհնար դարձավ վարձավճարը վճարել ու Ռոբիս հաճախելը պարտեզ: Ռոբի դաստիարակ Սոնա Նակաշյանի դրսևորած մարդկային մեծ արժեքների, համագործակցության և մեզ հետ միասին հարազատի նման ելք գտնելու պայքարի շնորհիվ դիմեցինք Հարավային դպրոց-պարտեզի տնօրինությանը և ստացանք հնարավորություն մի քանի ամսվա վարձավճարը վճարել մեզ հարմարեցված գրաֆիկով: Դրանից բացի այդ դժվարին ամիսների ընթացքում Ռոբի նկատմամբ ցուցաբերած հոգատարությունը, բացառիկ ուշադրությունն ու մեզ հետ ամենօրյա համագործակցությունը ընկեր Սոնայի ու ընկեր Լիլիթի կողմից, մեզ համար հոգեբանական յուրահատուկ աջակցություն էր: Երախտագիտությունս անսահման է ընկեր Սոնայի նկատմամբ, ով իր բժշկական գիտելիքներով ու հմտություններով անընդհատ ինձ աջակցել է ինչպես Ռոբի վատառողջ օրերին, այնպես էլ իմ:
Այս ամենին զուգահեռ արվում է մանկավարժա-դաստիարակչական հիանալի աշխատանք, որից բազմաթիվ բաներ եմ սովորում ինքս. Օրինակ՝ ինչպես վարվել Ռոբի հետ, որպեսզի առանց երեխային սթրեսի կամ բռնության ենթարկելու նա անի այն ինչ իրենից սպասում ենք տվյալ պահին:
Մեր ընտանիքի համար հստակ է, որ չնայած հարևանների ու բարեկամների մշտական հորդորներին, որ Ռոբին Թաիրովի մանկապարտեզ ուղարկելն ավելի ճիշտ է, որովհետև մոտիկ է, պետական է և այլն, մենք ոչ մի դեպքում չենք դադարի ՄՍԿՀ հաճախել ու կմնանք սեբաստացի: